Amsterdams Vrijwilligers Collectief

Het Amsterdamse vrijwilligers collectief ('AVC') is een Stichting gevestigd te Amsterdam.

De Stichting is ingeschreven bij de Kamer van Koophandel onder nummer 65726480.

Resin: 856233730

Het AVC stelt zich ten doel:

a. Het bieden van een platform voor vrijwilligers in Amsterdam die zich voor vluchtelingen willen inzetten door middel van ondersteuning, training en begeleiding;

b. Het samen met vrijwilligers ontwikkelen en uitvoeren van projecten voor vluchtelingen op woon-, werk-, en scholingsgebied;

c. Het aanbieden van hand- en spandiensten in projecten gericht op vluchtelingen in Amsterdam.

Werving financiële middelen, beheer en besteding

Via de sociale media roept het AVC het publiek op om al dan niet voor een specifiek doel donaties te doen.

Daartoe is een bankrekening geopend: IBAN NL 17 BUNQ 2025436874 en de ANBI-status aangevraagd.

Het bestuur van de Stichting beheert het vermogen van AVC. In het bijzonder de penningmeester is belast met het toezicht op inkomsten en uitgaven.

Het bestuur komt regelmatig bijeen om de uitgaven te beoordelen.

Door de tweehandtekeningsclausule vinden er interne controle en checks and balances plaats.

Activiteiten & Focus 2018

 

Het AVC biedt opleiding, netwerk en bemiddeling vanuit een eigen uitvalsbasis in Amsterdam Oost. 

Op dit moment bestaan o.a. de volgende projecten: Nederlands leren 2.0 (extra ondersteuning bij het leren van de Nederlandse taal), Training Werken aan Werk (statushouders maken kennis met algemene Nederlandse omgangsvormen en de wijze waarop relevante (overheids-)instellingen functioneren), Toko Vintage (gezamenlijke verkoop van 2de hands kleding, schoenen, tassen, jassen en accessoires door vrijwilligers en statushouders) , Woman I Am (maatschappelijke en economische positie van vrouwen te versterken), Bij Ons aan Tafel/Eat to Meet (netwerken en kennismaken met Nederlanders en hun taal en introduceren van het voedsel uit eigen land), de KappersCorner en dagelijkse inloop op locatie van 13:00 tot 17:00. 

In 2018 bestaat de voornaamste doelgroep van het AVC uit Eritrese statushouders. De reden hiervoor is dat specifiek deze groep extra problemen ondervindt in de aansluiting bij de Nederlandse cultuur. De Eritrese cultuur staat ver van de onze, wat blijkt uit de manier van omgang, gebruiken en normen en waarden. Het is zeer ongewoon om iemand direct aan te spreken of iemand in de ogen te kijken (wordt als niet-respectvol gezien). Ook is men niet gewend een persoonlijke mening te uiten of te praten over gevoel. Veel gebeurd in de Eritrese cultuur samen: eten, slapen of erop uit gaan, waarbij de familie centraal staat. De Eritreeërs in Nederland zijn doorgaans minderjarig of alleenstaand en moeten hier alles zelf doen, in een eigen woning. Dit staat haaks op de familiecultuur die ze in hun eigen land gewend zijn. Naast het culturele verschil zijn Eritreeërs vaak analfabeet of beheersen alleen het Tigrinya schrift. Engels wordt vaak ook niet gesproken. Dit tezamen maakt dat men grote moeite heeft het Nederlands te leren. Als laatste zijn ze door het strenge regime in eigen land vaak wantrouwig en angstig naar de overheid, onbekenden en soms zelfs vrienden en familie. Maar ook de route van Eritrea naar Nederland mag niet onvermeld blijven. Zowel mannen als vrouwen hebben verschrikkelijke situaties, zoals martelingen en misbruik, ondergaan. Dit eist zijn tol binnen het integratieproces, waardoor assimilatie en integratie vaak niet loopt zoals in Nederland van hen wordt verwacht.

Amsterdam, februari 2018

Staat van baten en lasten AVC

Jaarplan 2018